MUSTAFA DEDEMİZE ..

Uzun zamandır dedemizin neden gittiğini anlatmak istiyordum.Kötü olucağım için pek elim gitmiyordu.İnsan yazarken yine o anlara dönüyor çünkü.Kısmet bugüne nasipmiş işte......

Tarih 10.04.2004 yine böyle kasvetli bir hava vardı dışarıda.Sevgili babacımı hastaneye yatıralı 4.gün olmuştu.İzmir Dokuz Eylül Ünüversitesi koridorlarında allaha dua ediyorduk deliler gibi.Olmamalı,olamaz diye..Ama işte takdiri ilahi.O günün akşamı saat 21.45 de aldı babamızı bizden.

Ailemizdeki ilk kaybımızdı.Ve hiç beklemdiğimiz bir anda ortaya çıkması bize çok daha fazla acı verdi.Üç haftalık bir süreçte yaşandı o kötü günler.Yine o illet,kanser.Yapışmıştı babamın yakasına.O güne kadar sağlığı gayet yerinde görünen babacığımın midem bulanıyor,birşey yiyemiyorum demesiyle gidildi dr.a.İlk hafta tahliller,ikinci hafta tahlil sonuçları ve üçüncü hafta hastaneye yatışla son buldu herşey.Son ana kadar bilinci yerindeydi ancak bir anda fenalaşıp koptu bizlerden.
Doktorlar tahlil sonuçlarını bize vermişti.Hastanın gelmesine gerek yok dediler.Bizede söyledikleri fazla yaşamaz,çok az ömrü var demeleriydi.Böyle birşey insanın yüzüne nasıl söylenir ki...Babacığıma önce kemoterapi uygulanacak,tedviye gidilecek demek zorunda kaldık.İnsan böyle bir ihtimali asla kabullenemiyor.Yapıcak birşey olmamasına rağmen yinede bir umut deniyor işte....
Kanser çok ilerlemiş.Midede başlamış ve bütün iç organlarına yayılmış.Artık son safhaya gelmiş.İşte bu kadar sinsi ve illet bir şey bu hastalık.Onun için belli bir yaştan sonra mutlaka düzenli dr kontrolü şart bence..
Allaha çok şükür çekmedi babacım.Derler ya üç gün yatak , sonra toprak diye.Yıllarca çekebilirdide.Tüm sevdikleriyle doya doya vedalaştı.Eşi,çocukları akrabaları herkesle doya doya vedalaşabildi....Çok zordu ama çok zor..Allah kimseye böyle acılar yaşatmasın...
Ellibeş yaşında hayata,bizlere veda etti babacığım.Hayata gözlerini yumduğu gün,aynı zamanda da doğduğu gündü...Ogün ona hediyeler almış,doğum gününüde kutlamıştık hastanede.....
Dolu dolu yaşadı hayatını.Bizlerinde üç tane çocuk hiçbirşeyimizi eksik etmedi..Sevgisi dahil...
Onu asla unutmayacağız , kalbimizde hep sevgiyle anacağız....Torunlarında seni hep sevicekler...Sevgiyle anıcaklar dedelerini hiç ama hiç unutmıyacaklar....Huzur içinde uyu...
Babamız olduğun için seninle hep gurur duyduk,ve sonsuza dekde duyacağız....
Seni çook seviyoruz.......

Evet dedemizin seneyi devriyesiydi bugün.Allah kabul ederse helvasını yapıp onun için bol bol dua ettik.......