.: 5 Eki 2007

Çok değil; yalnızca 2 sene öncesine kadar böyle mucizevi bir varlığın olabileceğine inanmazdım..hele hele bu kokunun dünyanın en güzel kokusu olabileceğine? Eşim ve ben evliliğimizin 6.yılında zorlu bir mücadele sonunda küçük idilimizi kollarımıza aldık? 30 yıl boyunca İzmir'de yaşadım.Okul ,iş ve evlilik sonra iş sebebiyle Antalya'ya geldik ve bu şehir bize kızımızı verdi..çocuğumun Antalya doğumlu olacağı hiç aklıma gelmezdi..her şey birazda kader kısmet işte.
Yoğun iş tempomuz içerisinde uzunca bir süre çocuk yapmaya hazır olduğumun farkında değildim. O sorumluluğu almak istediğimin farkına vardığımda her şeyin planla programla olamayacağını görmüş oldum.. Onca uğraşmamıza rağmen bir türlü hamile kalamıyordum. Yaşımda artık 30 a gelmişti ve daha fazla zaman kaybetmenin gereği olmadığını düşünüp eşimle birlikte tavsiye üzerine İzmir'de bir dr a gittik. Tahliller sonucunda ikimizin de değerlerinin normal olduğu söylendi. Sevindik tabi, çalışmalara devam .e bir, iki, üç derken yine bir sonuç yok,.hadi başka bir hastane, orda da önce haftalık çalışma planı, netice yok, sonrasında haplar, yine netice yok ...
Biz bunlarla uğraşırken Antalya'ya yerleşme durumumuz oldu ve artık Antalya'da yaşıyor ve çalışıyoruz?Tabi günler geçiyor biz eşimle stres içersindeyiz ne yapacağız diye?En güzeli orda burada çare aramaktansa gidip direk bu işin uzmanlarının bulunduğu tüp bebek merkeziyle görüşmek diye düşündüm ve randevumuzu aldım, gittik? işte benim maceram o gün başladı?.Ben anne olmak istiyorum.Bu duyguyu yaşamak istiyorum.Yarın bir gün arkama dönüp baktığımda bunu yaşamadım dememeliydim.Çok istiyordum hem de çok?

Evet ilk görüşme ve aynı tahlil sonuçlarıyla farklı bir yorum morfoloji (spermlerde şekil bozukluğu) yüzdesinin düşük olduğu ve doğal yoldan şansımızın düşük olduğu söylendi. Bu durumda aşılamaya bile gerek yok direk mikroenjeksiyon yapılmalı dendi. Biz hadi aşılamayı da denemedik olmasın diye denedik, sonuç negatif.. Hiç unutmam hatta bayramdı..Bayram sonrasında netice açıkçası moralimi biraz bozmuştu. Acaba benim çocuğum olmayacak mıydı..Bir sonraki ay micro için tedavi süreci başladı.Başta bana sanki oyun oynuyormuşuz gibi geliyordu,hala olayın bilincine

varamamıştım. Ta ki iğnelere başlayana kadar..Şimdiye kadar dişçi ve göz dr u dışında hiç sağlıkla işim olmadı,ne dr bilirim ne hastane?tedavi aşamasında her şey yolunda gibi görünüyordu güle oynaya gidip geliyordum kontrollerime,dr umuda çok seviyor ve güveniyordum zaten..neyse benim yumurtalar toplandı,tam 40 tane..kaliteleri de iyiymiş şükür..merkezdekilerin maşallah maşallah sözleri olsada nazara geldik yinede..transfer yapıldı.
Ve zorlu bekleyiş 12 gün bana tam kabus oldu..Allah Allah, yumurta toplanması sonrası oluşan ağrılarımda bir artış, her gün şişiyorum,vücudum su topluyor..dr olabilir diyor fazla yumurta toplanması sebep diyor..hergün hastaneye gidip serum alıyorum 3 4 saat yatıyorum..kollarım delik deşik ,göbeğimden 3 kere kocaman iğneyle şişelerce sıvı boşaltıp rahatlatabildiler ara ara oda tabi?.allahım bu nasıl bir kabus ,ama dayanmalıyım sonu güzel olacak biliyorum ancak korkuyorum.Nedensiz bir korku var yinede içimde?.4 adet minik.Heyecanlı bekleyiş sonucunda, tutan iki tane.
Biliyordum, hissediyordum,anne olacaktım?sevincimiz sonsuz.tüm sevdiklerimizle paylaştık?hastanede pastalar kestik,hediyeler aldık, (sanki çocuk doğdu da bu kadar tantanaya şimdiden ne gerek varsa,dur bakalım sağlıkla al çocuğunu bir kucağına da sonra sevin) evimizde bayram havası? Garip duygular içerisindeyim.Hamileyim.Hala inanamıyorum.Sanki gerçek değil gibi geliyor. Rutin kontrollerimiz devam ediyor.İlk hafta her şey normal iki bebekte gelişiyor. Sonraki haftalarda öyle. 7.haftaya geldiğimizde dr'un yüzündeki o kötü ifade.. Bir sorun var, bebeklerin kan akışı yavaşlamış bir iki hafta daha izleyelim ama durum çok parlak değil..ilk hafta bebeklerin biri, diğer hafta öteki.Gelişimleri çok yavaşladı..Tabi yıkıldık.İçimdeki korku işte buna sebepti demek..ağlamak artık çözüm değildi.
Neden olmuştu peki.Niye gelişmemişlerdi. Sebebi yok. Şanssızlık. Kromozomlar yerleşirken hata oluşmuş. Allahtan doğa hatalı üretimi erken zamanda kendi kendine imha etmiş. Kürtajla alınacaklar. Kürtaj günü zaten duygularım tarifsiz. Tekrar genel anestezi ve temizlendi rahim içerisi. Tabi ben öyle zannettim. Kanamam durmadı ve 3 hafta sonra tekrar genel anestezi yine

rahim içerisinde kalan parçaların temizliği?
Artık çok yorulduğumu ve yıprandığımı hissediyordum. Ama pes etmemeliydim Çünkü şanslıydım, daha dondurulmuşlarım vardı 2 sefer daha kullanım hakkım vardı.Sigorta gibiydi onlar benim için..Kendimi toparlamam lazımdı.Hergün spor yapıyor,sağlıklı besleniyor deli gibi su içiyor bedenimi ve ruhumu zinde tutup tekrar başlamak itiyordum , bir an önce? 2ay geçti ve dondurmalarım için tedavi sürecine başladık. Bu sefer iğneler yoktu. Sadece biraz ilaç..ve bantlar vardı.Transfer günüm geldi 6 adet dondurulmuş transferi sonrası. yine o iğrenç 12 gün?netice?..1 adet tutunmuş?yine hamileyim ama bu sefer çok sevinemiyorum çünkü bu sefer daha çok korkuyorum,yine aynı şey olursa diye.Ama yok, bu sefer sonuna kadar gidicek,kucağıma alıcam onu,hissediyorum.
İlk üç ay hiç kimseye söylemedik,yakınlarımız dışında tabi. Artık her kontrolümüz ayrı bir heyecan içinde geçiyordu. Rutin testlerimiz öncesi ayrı bir heyecanlı bekleyişler ve sonuçlar hep olumlu çıktı. Amniyosenteze gerek kalmamsına seviniyordum. Eşim bana kendimi prenses gibi hissettirmeye başlamıştı. O inanılmaz bir eş. Onu çok seviyorum. Eşim diyor kızımız olsun sana benzesin. Ben hayır oğlumuz olsun, benim pabucum dama atılmasın diyorum.. İşte harika bir kızımız olacağını öğrendik o gün. Gidip ona ilk tulumunu aldık. Aldık ama hala korkuyoruz, kendi kendimize de her şey olacağına varır. Böyle paranoyalara kapılmayalım diye kendimizi telkin ediyoruz.. Eee işin zor kısmı adı ne olucaktı?Sonunda İDİL de(İçten saf ve temiz ,aşk) karar kılındı.Yakınlarımızdan herkeste beğenince zorlanmadık.
Hamileliğim genel anlamda rahat,huzurlu ve mutlu geçti. Minik kızımın ultrasondaki kıpırdanmaları, hareketleri bizi ona daha da çok bağlamaya başlamıştı. 7.aya kadar sabrettikten sonra odamız,cicili bicili kıyafetlerimiz her şey hazırdı.Artık idil bebeği bekliyorduk dört gözle?. Doğuma son iki ay kala ayrıldım işimden.Eklem ağrılarım vardı.Beni rahatsız ediyordu gün içerisinde.Zaten kafamıda veremiyordum işe güce,acayip heyecanlıydım çünkü? Artık son dönemlere doğru kızımın minicik tekmelerini çözmeye çalışarak geçirdik.Babası zaten bendende heyecanlı.Sabahlara kadar uyku yok.Yok bu dirseği, yok yok bu topuğu sabahı ediyorduk. Son günler geçmedi ?geçmedi derken büyük gün için tarihimiz belli 02 05 2007 tarihinde sabah 6 da hastanede olucaz?çantamız her şeyimiz hazır bekliyoruz..Hiç sancım falan yok .Dr a diyorum azıcık sancım olsun hatta sezeryan gününden birgün önce suyum gelsin de hani filmlerdeki gibi hastaneye koşturalım tabi öyle olmadı..Bir gün önce hastaneye gittik odamızı balonlarla süsledik.Herkes geldi yakınlarımız yanımızda.
Şükür artık sabah oldu.Herkes hazır artık kızımızı almaya gidiyoruz.Ölücem heyecandan? Odamıza yerleştik.Hemşire geldi kızımın hastane çıkışı kıyafetlerini istedi.Bu arada eşimle hangisini vericemizi tarşıyoruz odiyor beyazlıyı ben diyorum pembeliyi..tabi benim dediğim oldu  birtakım alsaydık karar vermemiz daha kolay olurdu. Benim giymem gereken önlükte verildi.Hazırım artık bekliyorum?
Evet geldiler beni almaya.Sedyeye yattım.Ameliyathaneye gidiyorum.Bu arada kamera çekimini unutmayın diye papağan gibi tekrarlıyorum?Hadi dedim hakkınızı helal edin?Ameliyathaneye girdim.Beni masaya yatırdılar.Üzerimdeki her şey çıkartıldı.Anestezi uzmanı gelerek kollarımdan bağladıktan sonra, epidural hakkında ne bildiğimi sordu. Bende söyledim..Güzelce ne yapacaklarını anlattıktan sonra uyuşturma işlemine geçti.Belden aşağım uyuştu. Dokunmaları hissediyordum.Ama acı yoktu. Dr umda gelmiş başımda başlamak için bekliyordu.Dedim ki ; ?cellat gibi bekliyorsunuz orda diye? gülüşmeler tabi?İşleme başladılar.Bu arada anestezi uzmanı başucumda sürekli yapılan işlemler ve benim hissedeceklerim hakkında bilgi veriyor..
Ve ağzından şu sözler nihayet çıkıyor ? idil gelmek üzere, ve saat 07.55 .sağlıklı ,tombik bir kızın oldu?? ben bu arada içimden yasin okuyorum dualar ediyorum..kalp atışlarım had safhada?eee neden ağlamıyor , hadi ne olur ıngaaa desin ..evet dedi ?sesi geldi Allah'ım çok şükür..sağlıklı ..3.600 gr. 48 cm boyunda..her şeyi sağlıklı..Bana göstermeden hemen giyinme odasına aldılar bebeğimi..Bana niye göstermiyorsunuz dedim..İçerisi soğuk olduğundan ısı kaybına uğrayıp bebek şoka girebilirmiş o sebeple ben dikilirken oda giydirilip getirilecek dediler..Bana biraz daha anestezi verip hafif hafif uyumamı sağladılar.Konuşmaları falan her şeyi duyuyordum.
Dr um bu kız internette uzman oldu artık ..diye dalga geçiyordu benimle..Ben de sizi duyuyor uyumuyorum ona göre diye hala o halde bile espri yapmaya çalışıyordum?Bu arada içeriden kızımın ağlama sesini de duyuyordum..Bu arada getirdiler onu ?yanağıma doğru dayayıp koklattılar..Allah'ım çok güzeldi kızım.(Bana hiç benzememiş,aynı babası).Teninin sıcaklığı, kokusu tarif edemiyorum şu an ve o an hıçkıra hıçkıra ağladım?ve derin bir oh çektim..Allah'ıma şükürler olsun sağlıkla kavuşmuştuk birbirimize?Babası da dışarıda ağlamış.Canım benim.Odamıza çıktık kızım beni bekliyordu odamda?Artık o benimdi.Çok güzeldi.Hemen karnını doyurma faaliyetine başladık?Başta 2 gün zorlandık.Sezaryen ağrıları da olunca zorlandım başta..2 gün sonunda evimize geldik.Şimdi iyiyiz artık..kızım büyüyor ?onu çok seviyoruz?Allah'ım isteyen herkese annelik duygusunu tattırsın.Her zorluğa katlanmaya fazlasıyla değermiş gerçekten?Bu arada 3 hafta sonraki dr kontrolümüzde öğrendik ki doğumum biraz zor olmuş.
Bebeğin eşinin (plesanta) doğumu gerçekleşmeyince, rahim duvarına yapışmış.Elle müdahale edip ayırmışlar.Yani istesem de normal doğum yapamayacakmışım zaten.Bir daha doğum yaparsam benim için riskli olabilir,rahimim alınabilirmiş?Artık hayırlısı şu anda kızıma sağlıkla kavuştum ya gerisi nasip kısmet?daha 6 tane dondurmam beni bekliyor ama nasip ,kısmet her şey? Artık sabahlara kadar idilimi seyrediyor, koklamaya doyamıyorum?Onu çok seviyorum?.Bu süreçte yanımda olup desteğini esirgemeyen herkese de çok ama çok teşekkür ediyorum..Tabi en başta dünyalar kadar sevdiğim biricik aşkım kocama?..