Pazar günü ailecek babamız tarafından özenle hazırlanan kahvaltımızı yaptıktan sonra,İdil'i uyutup kocamla başbaşa dışarı çıkıp dolaşmak istedik.Kızım kendi başına nasıl yedi görüyormusunuz.:))Canım benim.
Önce şirketten arkadaşımızın ricasını kıramayıp onu koçtaşa götürüp , oradanda migrosa uğrayıp dün gördüğümüz ilk adım ayakkabılarını kızımıza almayı planlıyorduk...Buluştuktan sonra fikir değiştirip önce migrosa uğradık.Kızımın İlkadım ayakkabıları alındı Pappa'dan.Güle güle giysin bebeğim.Daha yoğun olarak giydirmeyip,evde çıplak ayakla dolaşmasını sağlamak istememe rağmen,artık arada sırada evde,yoğun olarakta dışarıda giydireceğim..Beyaz almayı tercih ettim,herşeyle uyabilen bir renk nede olsa.Gerçi bu ayakkabıların ömrü zaten 3 yada 3,5 ay olucak.Yaza da yine yeni alınıcak sanırım...Çok çabuk büyüyorlar çünkü... 
Migrosta dolaşırken birden; ikibuçukyıl oldu sanırım,sinemaya gitmediğimizi farkettik.Hazır kızım anneanne ve teyzenin kanatları altındayken,neden olmasındı.Biletlerimizi aldık eşim,ben ve Evren sinemaya gitmeye karar verdik.Çıkıncada Koçtaş fikrinden vazgeçtik.Filimin başlamasına onbeş dakika kala eşim birden karın ağrısıyla kıvranmaya başladı.Duramayacağını söyleyince, biletleri iptal ettirip, hemen eve döndük.Kızımda daha yeni uyanıyordu biz gittiğimizde.
Kocacım gerçekten kötü görünüyordu.Midesi allak bullak olmuştu. beş dakikada bir tuvaletteydi.Sonra ateşte çıkmaya başlayınca kendimizi acilde bulduk.Oraya gittiğimizde de şiddetli bir istifranın başgöstermesi beni korkuttu doğrusu.Sağolsun Evren de bizi yalnız bırakmadı bu aşamalarda.Hemen serum takıp,bir antibiyotik iğne koldan,birde ateş düşürücü iğne kabadan verdiler.İki saat kadar gözlem altında tutup gerekli tahlilleride yaptıktan sonra , bir sürü ilaç verip eve gönderdiler bizi.Teşhis olarakta gıda zehirlenmesi olabilir dedi dr...Bir gün önce uzunca bir süredir dolapta bulunan ton balığı ,konserve yi yemişti biz ona yorduk ama tamda emin değiliz.Üzerinde son kullanma tarihi 2010 yazıyordu diyor eşim ama bilemiyorum.Belkide üşüttü..Neyse şu anda daha iyi..Halsizlik ve ateş azda olsa devam ediyor.....Canım kocam umarım biran önce iyi olur...Onu böyle görmek bizi çok üzüyor....
Önce şirketten arkadaşımızın ricasını kıramayıp onu koçtaşa götürüp , oradanda migrosa uğrayıp dün gördüğümüz ilk adım ayakkabılarını kızımıza almayı planlıyorduk...Buluştuktan sonra fikir değiştirip önce migrosa uğradık.Kızımın İlkadım ayakkabıları alındı Pappa'dan.Güle güle giysin bebeğim.Daha yoğun olarak giydirmeyip,evde çıplak ayakla dolaşmasını sağlamak istememe rağmen,artık arada sırada evde,yoğun olarakta dışarıda giydireceğim..Beyaz almayı tercih ettim,herşeyle uyabilen bir renk nede olsa.Gerçi bu ayakkabıların ömrü zaten 3 yada 3,5 ay olucak.Yaza da yine yeni alınıcak sanırım...Çok çabuk büyüyorlar çünkü... 
Migrosta dolaşırken birden; ikibuçukyıl oldu sanırım,sinemaya gitmediğimizi farkettik.Hazır kızım anneanne ve teyzenin kanatları altındayken,neden olmasındı.Biletlerimizi aldık eşim,ben ve Evren sinemaya gitmeye karar verdik.Çıkıncada Koçtaş fikrinden vazgeçtik.Filimin başlamasına onbeş dakika kala eşim birden karın ağrısıyla kıvranmaya başladı.Duramayacağını söyleyince, biletleri iptal ettirip, hemen eve döndük.Kızımda daha yeni uyanıyordu biz gittiğimizde.
Kocacım gerçekten kötü görünüyordu.Midesi allak bullak olmuştu. beş dakikada bir tuvaletteydi.Sonra ateşte çıkmaya başlayınca kendimizi acilde bulduk.Oraya gittiğimizde de şiddetli bir istifranın başgöstermesi beni korkuttu doğrusu.Sağolsun Evren de bizi yalnız bırakmadı bu aşamalarda.Hemen serum takıp,bir antibiyotik iğne koldan,birde ateş düşürücü iğne kabadan verdiler.İki saat kadar gözlem altında tutup gerekli tahlilleride yaptıktan sonra , bir sürü ilaç verip eve gönderdiler bizi.Teşhis olarakta gıda zehirlenmesi olabilir dedi dr...Bir gün önce uzunca bir süredir dolapta bulunan ton balığı ,konserve yi yemişti biz ona yorduk ama tamda emin değiliz.Üzerinde son kullanma tarihi 2010 yazıyordu diyor eşim ama bilemiyorum.Belkide üşüttü..Neyse şu anda daha iyi..Halsizlik ve ateş azda olsa devam ediyor.....Canım kocam umarım biran önce iyi olur...Onu böyle görmek bizi çok üzüyor....
