17 Ekim 2009 Cumartesi

BU ARALAR İDİL...

Bu aralar bebişkom babaannesiyle birlikte..Benim Kaş-Kekova'da gerçekleşen 4 günlük motivasyon toplantım sebebiyle yanımızda.Ben geldikten sonra babamız İstanbul'da yine dörtgün toplantıda..29 Ekim'de de dedemiz gelicek..

Kızım artık okul dönemine iyice kaptırmış durumda kendisini..Okula göndermem bak seni dediğimde kıyametler kopuyor..Cumartesi pazar bile gidicem diye tutturuyor...Umarım hayatı boyunca okulu böyle seven bir çocuk olur.

Okullu olmak İdilime çok iyi geldi.Genelde meleğimi çok erken gönderdiğimi söyleyen çok oldu ancak işte meleğim için öğretmenlerinin yorumları;

-Kendi çok aşmış bir çocuk İdil.Sakın gözünüz arkada kalmasın.Henüz ikibuçuk yaşında bile olmayan bu çocuk 4-5 yaş gurubu ile bile çok rahat iletişim ve uyum içerisinde...Çok sosyal ve özgüvenli....

-Kendisini bırakın birde etrafındaki çocukları koordine etmeye çalışıyormuş.Sen ağlama,sus bakıyım,neden ağlıyosun.Annen gelir birazdan,paylaşarak oynayalım tamam mı? gibi gibi....

- Gün içerisinde öğretmenin öğretmek amaçlı değilde öylesine mırıldandığı şarkı,ertesi gün İdil'in ağzından aynen dökülüyormuş....Ezberi çok kuvvetliymiş.Hep olumlu değil tabi , olumsuz olan da var,

Çook inatçı.Aynı annesine çekmiş sanki..:))))

-Yine bir sabah kahvaltısında herkesin birlikte kahvaltıya başlamaları için yapılan oyun sürecinde;hadi bakalım herkes şimdi ellerini masanın altında tutsun dendiğinde bizim bıcırık ordan atlamış; E ellerimizi masanın altında tutarsak,yemeğimizi nasıl yiyeceğizzz....!!!

Daha okadar çok şey varki böyle bizi şaşırtan aklımda bile tutamıyorum....

Zaten bu aralar hiç ama hiç susmuyoruz sürekli konuşuyor,saatlerce desem abartı olmaz gerçekten...Ve sürekli bir niye , neden ,niye,neden,niye,neden.....................

Şaka gibi bir çocuk oldu meleğim benim çok seviyorum seni,çoook........