17 Ocak 2008 Perşembe

KAPILAR AÇILIYOR

Evet kızımı artık bir odada tutmak mümkün değil.Kapıyı açıp artık dışarı çıkabiliyor.Bende sürekli onun yanında olmak durumundayım.Asla yalnız bırakamıyorum.Her an yanında bulunmam gerekiyor.Kendisine bir zarar vermesinden korkuyorum.Her nekadar evi ona göre düzenlesemde hiç olmadık birşeyler buluyor benim bıcırığım.

Bazen diyorum emeklemeden yürüse daha mı iyi olurdu acaba?Hani bazı çocuk direk ayaklanırmış ya.....

Bu aralar oldukça yoğun ve yorgunum anlıycağınız.İdil'in müsade ettiği zamanlarda ancak kızımın yemek hazırlıklarıyla ilgilenebiliyorum.Bir pilav yapmanın bile bukadar zor olacağı aklıma gelmezdi:)) Hep oyun ve ilgi istiyoruz bu aralar.Çılgınca, keşfetme heyecanı içerisindeyiz....

1 yorum:

Ferah Gülşen dedi ki...

Maşallah ona. Bırak emeklisin biraz ayaklandımı esas iş o zaman :). Ama çocukların her dönemi çok heyecean verici ve keyifli bence. Keyfine varın. Sevgiler,
Sayfanın görüntüsüde çok cici olmuş.